Het nieuwe luilekkerland heet planeet Pyjama. De mensen zijn de lunch moe, de smos moe, de collega’s, de ring en het gedoe. Ze willen thuis werken. In pyjama en mét een stinkende adem. Zo las ik laatst om elf uur ’s ochtends in de krant. Het vogelnest der slaap zat nog in mijn kapsel. En wat ik aan had mag eigenlijk geen pyjama heten. Ik ben de kers op mijn eigen taart, voltijds telewerker sinds 2003. Ik hoef niet persé te wachten tot het zaterdag is om naar Ikea te kunnen. Mijn dagen zijn van elastiek. Mijn uren glijden zoals alleen de beste strijkijzers glijden. En daarmee is blijkbaar het halve land op mijn leven gebrand.
Nu weet ik wel dat ik geen zaken heb met de wensen van de mensen. Dromen over planeet Pyjama is ieders recht. Maar als zogenaamde luilekkerwerker wil ik graag één opmerking maken. Beste telewerker, hoed u voor de eenzaamheid. Soms gaan de dagen hier in alle stilte voorbij. De meeste tijd zwijg ik en typ ik. Vorige week heb ik twéé gesprekken gesprekken gevoerd. Maandag heb ik met Jan Hoet in Duitsland gebeld. Twee dagen later had ik een afspraak met Helmut Lotti. Sommige lezers zullen misschien vinden dat Lotti voor tien telt, maar zelfs dan kom ik niet aan het aantal woorden dat een gemiddeld werkmens per week verbruikt.
Meestal heb ik geen enkele moeite met de eenzaamheid, maar soms bekruipt me de angst dat het scheef loopt in mijn hoofd. Daarom zat ik ik twee avonden per week een Nederlandse babbelgroep voor, met franstaligen uit de Brusselse rand. Ik noemde het mijn Fransozenklas. En voor de grap dreigde ik soms met de Vlaamse leeuw. Het waren fijne avonden met heel veel praat en onnozelteit.
De Fransozen leerden me Benoît Poelvoorde kennen, Le Chat de Philippe Geluck en TV5, de ellendigste Franse zender die bestaat. Maar gisteren was het de laatste keer les. Voor de gelegenheid hadden Michel, Françoise, Camille, Laurence en compagnie een plant gekocht, een lel van een plant. “Een ficus elastica”, zei Michel. En op het kaartje stond Bedankt. Onderweg naar huis met het gebladerte aan de passagierskant bedacht ik: Straks krijgt planeet Pyjama een gat in de grond met plaats voor één ficus elastica, tegen de eenzaamheid. Je zal het maar meemaken als telewerker.
