“mèhmoorieh! la la la la la la”

“mèhmoorieh! la la la la la la. hoe ging dat ook weer? in ieder geval. dana winner die memory covert dat zou toch tof zijn. in vertaling natuurlijk. raad je plaatje of zo”

“mèhmoorieh! la la la la la la. hoe ging dat ook weer? in ieder geval. dana winner die memory covert dat zou toch tof zijn. in vertaling natuurlijk. raad je plaatje of zo”
Geachte mevrouw,
U heeft een probleem aangemeld met betrekking tot het Groot woordenboek van de Nederlandse taal versie 14.0 voor de Apple Macintosh. Wanneer u het programma opent krijgt u een melding Lic-err en het woordenboek wordt niet geopend.
Wij verzoeken u vriendelijk onderstaande instructies uit te voeren.
1. Open de bijlage Egwn.pkg
2. Klik nu op Ga door
(…)
8. Druk op Sluit
U kunt het Groot woordenboek van de Nederlandse taal versie 14.0 nu gebruiken.
De tussenstap* kan niet worden verwijdert.
Met vriendelijke groet,
Van Dale Helpdesk cd-romproducten
Maurice Verstege
*Met de tussenstap bedoelt Maurice dat het woordenboek in Macintosh enkel te gebruiken valt in het venster van een webbrowser. Dus niet rechtstreeks. Raar op zijn allerminst.
Als ge, komende van Diepenbeek, over de Westerring richting Genk centrum rijdt, ziet ge boven het bronsgroen aan de einder twee dingen uitsteken: de mijnschacht van Winterslag en een hijskraan met de Italiaanse vlag in de okselplooi. Forza Limburg! En nu zwijg uw lip.Tussen Hemel & Hel in Humo gaat het dikwijls over seks als hoogste goed. Zo dikwijls dat een mens zich afvraagt of rijstpap met een sjiek lepeltje misschien diepere gronden heeft. Op de duur kunt ge niet meer normaal doen over een blik Winny rijstdessert. Schrik dat ge de metafoor mist. Doeme toch.


“ziet ge die dingskes daar blinken? ik heb mijn tenen gelakt met héél roodsel van miss hellen van de hema. precies tien oogskes in het donker, dat bedoel ik, ja.”
Heel eerlijk is dat toch niet van u?
“Tja, ik heb in het begin van de kamp duidelijk gesteld: Mij best dat ze sommige mensen moeten oppompen om te vechten. Ik heb het voordeel van mijn natuurlijke voorkomen.”
Ja maar, zo’n plastieken pak hoort erbij. Waarom wilde u het niet aantrekken?
“Omdat ik mijn grenzen ken. Zeuren of aandringen heeft geen enkele zin. Ik doe alleen wat ik zelf wil, dat weten die van de televisie intussen ook.”
U wist toch op voorhand dat u ging sumoworstelen?
“Nee, het eerste voorstel was dat ik ging poepduwen, rug-aan-rug, gelijk ik in Robland. Maar toen ik aankwam, stonden ze klaar met die sumo-dingen. Dit is de afspraak niet niet, heb ik gezegd. Maar uiteindelijk heb ik toch ingestemd. Omdat ik vond dat het niet uitmaakte waarmee ik nu precies moest duwen. (lacht)
Wordt uw optreden vrijdag even onvergetelijk als uw rondje op de stier indertijd?
“Och, de stier. Toen ik in Amerika op dat beest ging zitten, vond geen enkele journalist dat raar. In de context was het heel natuurlijk. Ik trek het mij niet aan.”
Dehaene laat zich weer van zijn meest elegante kant zien, zullen sommige mensen denken. Bent u niet bang van negatieve reacties?
“Bwof. Ik heb het vanzeleven al meegemaakt. Toen ik met de G7 in Japan was, hebben ze ook karikaturen van mij getekend als sumoworstelaar. Ik vrees dat mijn postuur de mensen sowieso doet associëren. Het past precies wel een beetje bij me.”
Zou Yves Leterme het durven, denkt u?
“Om nog te zwijgen van Verhofstadt. Ik zie het hem nog niet doen. Ik kan me nu eenmaal wat meer permitteren. Met of zonder pak, veel verschil maakt het niet.” (lacht)
Naar aanleiding van dit weekend een halfverteerde spaghetti vongole en een stuk bleek geworden aubergine op de achterbank van een firmawagen, een stukje uit de oude doos, ik geloof verschenen ergens in 2003. Enfin, de flesjes Vedett in de ijskast ten spijt, ik drink nooit meer wat.
Beste beschermengel,
Graag wil ik u melden dat ik de afgelopen week meer dan eens ben overleden. Twee dagen lang, beste engel, lag ik in bed te sterven van de darmkrampen. Desondanks van u geen spoor. Géén mandje met fruit, géén chocolaatjes voor troost. Beleefd is het niet, maar ik wil er niet aan tillen. De voedingswaar zou waarschijnlijk toch maar onverteerd terug naar buiten zijn geschoten. Maar dat u me onbezorgd liet creperen zal ik niet licht vergeten. Ik wist werkelijk niet dat engelen zo laag konden vallen.
Dood door diarree, had u dat voor mij in petto? Hoe hoffelijk. Ik moet toegeven dat ik op andere, glorieuzere uiteindes had gehoopt. Wat zegt u? Het is onbetamelijk voor een mensenkind om een goddelijke boodschapper te beledigen? Pardon, maar u bent van het onsterfelijkste crapuul dat ik ooit heb meegemaakt. Als alles in orde is met mijn stoelgang heb ik dat zogenaamd aan u te danken, maar als mijn darmfauna gaat muiten, gebaart u van niets. Zachtjes gezegd, zoiets wringt bij mij als een banaan bij constipatie.
Oh, wat nu? Gaan we dreigen met hiernamaalse afrekeningen? Als het op die manier moet gaan, kan uw geluk van rijstebrij me voortaan gestolen worden. Het enige wat me spijt, is mijn gebrek aan Afrikaanse mildheid. Want als ik even mag aanstippen, qua engelachtige klantenservice is het hele Afrikaanse continent er gekwadrateerd erger aan toe dan ik. Ik voorspel u bovendien, beste beschermengel, de hemel zal er niet goed van zijn als ik met buikgriep boven de wolken verschijn. Want laat ik u toch vooral mijn smeuïg ziektebeeld niet besparen. Beste beschermengel, dit zouden wij, stervelingen, zelfs geen diarree meer durven te noemen.
Nee, ik heb vorige week de grenzen van platte kaka afgetast. Kromgetrokken zat ik te zuchten op het toilet. Niet wetende welke van mijn in- of uitgangen zich als eerste zou overgeven. Het spuug was bittergroen en schuimend, de darminhoud warm en troebel. Een waarlijk fijne saus voor op uw eeuwig leven allerminst, meer wilde ik u niet wensen.
Dag beschermengel,