Tante Annie & de dingen

Nonkske techneut

An Olaerts — Sun, 28 Oct 2007 20:11:29 +0000

Na wekenlang gepunnik meldt nonkske techneut dat we weg zijn. Ge kunt tante Annie hier verder bezoeken. Het is gans simpel ge verhuist gewoon mee. Even niet op de zooi letten. En aub geen Amaretto meebrengen. Lelijk plaksel dat het is.

Commentaria

An Olaerts — Sat, 27 Oct 2007 13:59:16 +0000

In het geniep staat de brievenbus hier al een tijdje open. Geen hond meer die uw hand afbijt als ge durft. Voortaan is er plaats voor commentaria. Ik lees alles op voorhand na, dat wel. Maar toch, de morrende massa valt eigenlijk tamelijk in de smaak.

Sunnymoon houdt de vlag vast. Lou de megafoon en de admiraal draagt een overall. Grollengerda staat net naast de foto. Eddie was te laat, wegens van Ohio. En moeder snottebel deed tijdens de schooluren haar duit in de zak.

Verontwaardiging bij de apotheker

An Olaerts — Fri, 26 Oct 2007 10:40:19 +0000

(Bijna een scène bij de apotheker)

Man: Zijt gij een meneer?
Vrouw: (verontwaardigd) Nee! Ik ben geen meneer!
Man: Ik wilde zeggen: zijt gij met die meneer?
Vrouw: Ook niet.

Leve Aaf Korstjes

An Olaerts — Thu, 25 Oct 2007 15:14:40 +0000

Ik ben fan van Aaf Brandt Corstius, alle dagen in NRC Handelsblad. En op internet. In haar eentje hetzelfde als de dichter en de brompot van De Morgen. Moet ge lezen, moet ge zien. Leve Aaf Korstjes.

De pa van Aaf Korstjes is overigens Hugo Korstjes, pseudogenoemd Piet Grijs, Stoker ofte Battus. En Battus heeft het grote roze boek van de Opperlandse taal- & letterkunde geschreven. Tegenwoordig ook verkrijgbaar in het wit. Er staan aardigheden in zoals:

Jaarlijk word i Nederlan twe miljar gulde gespendeer aa papie, ink e zetkoste. De gemiddeld lengt va ee Nederland woor i vij letter. D weglatin va d laast lette geef du allee i Nederlan ee besparin va vierhonder miljoe gulde pe jaa.

En zal ik nu iedereen maar gewoon met rust laten. Ja. Fokking hypertext. Ik heb er vandaag flink de palimpest in. Begin al maar te googelen.

Ik ben er eentje

An Olaerts — Tue, 23 Oct 2007 21:38:16 +0000

God ziet uw onderbroek, dat stond vanmiddag boven de deur van de wc in de Kaminsky. Het bleek reclame van de vrijzinnige humanisten, ge weet wel het volk dat met vlammen op de auto rondrijdt.

Enfin, dat ik er misschieen ook eentje ben, zonder het te weten. Ik moest het alleen maar testen op internet. Het resultaat: 10 op 10. Ik ben een vrijzinnige humanist. Alleen geen idee hoe dat nu verder moet met mijn onderbroek, eigenlijk. En of ik me ergens moet inschrijven.

Pardon aan alle verschrikte kinders

An Olaerts — Mon, 22 Oct 2007 23:42:01 +0000

Gisteren naar Maria PasCallas gaan kijken in de schouwburg van Leuven. En daar afschuwelijk hard gelachen. Ik was precies die ene dikke madam van de lachband. Dat krijgt ge nu van stress. Pardon aan alle verschrikte kinders.

Wat voor een lijf heeft Pascale Platel trouwens. Kind gehad, de veertig voorbij en toch nog kunnen. Hoe doet die dat. Ik kon de string zien onder haar kleed. Maar met zo’n poep was dat natuurlijk alleen maar de bedoeling.

Ojee, te klein

An Olaerts — Sun, 21 Oct 2007 10:04:51 +0000

Klein drama gisteren in de Plopsawinkel van Hasselt. Kind doet gordijn van pashokje open en staat in de drukte te kijk als Mega Mindy, beetje dikke Mega Mindy, al te strak in het roze nylon. Moeder en winkeljuffrouw gillen in koor: Ojee, te klein. Kind doet gordijn van pashokje stilletjes terug toe.

Off. Doeme toch.

An Olaerts — Sun, 21 Oct 2007 09:54:45 +0000

Als ze u aan de kassa moeten wakker maken om uw gerief in uw zak te steken, dan zijt ge moe zeker. Terwijl het allemaal was begonnen met Hans Bourlon één kassa verder. Die legde onder anderen biobananen op de band. Daarna ben ik uit gevallen. Off. Wat nog altijd beter is dan lastig tegen de mensen. Doeme toch.

Übungen ohne Evy

An Olaerts — Sun, 21 Oct 2007 09:04:52 +0000

Dacht dat het misschien lollig zou zijn om een toer te lopen op Mijn lijf doet zeer van Ann Christy. Helaas kreeg ik de tekst onderweg niet gerelativeerd. Doeme toch. Het was afzien.

Mijn lijf doet zeer
Waarom moet ik dat dragen
Mijn lijf doet zeer
De pijn versmoort mijn vragen
Mijn lijf doet zeer
En toch er is zoveel
dat ik ooit weten wou
Een nest verborgen hoog
Zo hoog dar niemand het vond
Toen plots een hoopje veren
Verlamd neerplofte op de grond

Veilig in de lift

An Olaerts — Sat, 20 Oct 2007 10:53:06 +0000

Groot spektakel in 1853 op de wereldtentoonstelling van New York. Een man met een baard hangt veertien meter boven een menigte met zwarte hoeden. Elisha Graves Otis heet hij en hij spiedt met kleine oogjes naar beneden. De open liftkooi wordt verder omhoog getakeld. Weest welkom op de formidabele demonstratie van het wonder van het verticale vervoer, stond er op de affiche. De zon scheen warm door het glazen dak van Crystal Palace.

En nu, riep mister Otis, zal ik de touwen met deze bijl doorhakken! Zodat ge zelf kunt zien hoe veilig mijn liften zijn! Het volk hield verschrikt de adem in en de man met de baard viel naar beneden. Tien centimeter. De klauwen van de lift klapten naar buiten en haakten zich vast in de rails. De genaamde Elisha Grave Otis was de uitvinder van de liftrem.

Meer dan 150 jaar later zijn liften nog altijd uitgerust met de klauwen van Elisha Graves Otis. Een mens staat er niet bij stil. Alleen heel soms beeld ik me in hoe het zou zijn om de hele dag met een wildvreemd gezelschap opgesloten te zitten in de lift. We zouden kennismaken met elkaar, boterhammen delen en van hetzelfde flesje Vittel drinken. En ojee, hoe zou het zijn als iemand naar het toilet zou moeten. Zou de man in Zegna dan discreet proberen te hurken in een hoekje van de lift? En in welke verwilderde staat zou de liftmonteur de corporate collega’s aantreffen na 24 uur 5 vierkante meter! Maar zoals gezegd, meestal vraag ik me zulke dingen niet af. Ik hang het knopje aan met de twee pijlen naar binnen toe. De deuren moeten dicht, voor zes kostbare verdiepingen quality time.

Wat kan een mens met de eenzaamheid van zes verdiepingen? Al naargelang zijn geslacht, aan iets krabben of een boezem opschudden. Uniseks kan hij in de spiegel zijn gebit controleren op groene stukjes tussen de tanden. Hij kan kijken of hij nog kleingeld heeft voor de wafelautomaat. Hij kan merken dat er een vlek op zijn jasje zit om vervolgens met eigen speeksel één en ander te verhelpen Hij kan het beslag op zijn tong interpreteren. Voorts is er mogelijkheid tot het uitknijpen van puskopjes.
Het is daarbij raadzaam het ritme der verdiepingen in de gaten te houden. Voor je het weet sta je met je mouw de spiegel schoon te vegen als de lift stopt op het derde voor een tweede passagier. Die overigens geen enkele reden heeft om lacherig te reageren.

Ik ben niets speciaals. Veel mensen zitten graag alleen in de lift. Waarvoor dienen anders al die pijlenknopjes. Ik ken bedrijven met meer dan 5000 mensen waar de baas iedere ochtend op zijn zeven verdiepingen quality time staat. Als hij op 7 drukt, sluiten de deuren vanzelf en zoeft hij rechtstreeks naar boven, geprogrammeerd zonder te stoppen. Je vraagt je af waar sommige mensen zeven verdiepingen tijd voor nodig hebben. Kortom, het is goed dat liften zwijgen. In de lift van Elisha Graves Otis zijn we allemaal veilig.