Tante Annie & de dingen

Naar aanleiding van dit weekend een halfverteerde spaghetti vongole en een stuk bleek geworden aubergine op de achterbank van een firmawagen, een stukje uit de oude doos, ik geloof verschenen ergens in 2003. Enfin, de flesjes Vedett in de ijskast ten spijt, ik drink nooit meer wat.

Beste beschermengel,

Graag wil ik u melden dat ik de afgelopen week meer dan eens ben overleden. Twee dagen lang, beste engel, lag ik in bed te sterven van de darmkrampen. Desondanks van u geen spoor. Géén mandje met fruit, géén chocolaatjes voor troost. Beleefd is het niet, maar ik wil er niet aan tillen. De voedingswaar zou waarschijnlijk toch maar onverteerd terug naar buiten zijn geschoten. Maar dat u me onbezorgd liet creperen zal ik niet licht vergeten. Ik wist werkelijk niet dat engelen zo laag konden vallen.

Dood door diarree, had u dat voor mij in petto? Hoe hoffelijk. Ik moet toegeven dat ik op andere, glorieuzere uiteindes had gehoopt. Wat zegt u? Het is onbetamelijk voor een mensenkind om een goddelijke boodschapper te beledigen? Pardon, maar u bent van het onsterfelijkste crapuul dat ik ooit heb meegemaakt. Als alles in orde is met mijn stoelgang heb ik dat zogenaamd aan u te danken, maar als mijn darmfauna gaat muiten, gebaart u van niets. Zachtjes gezegd, zoiets wringt bij mij als een banaan bij constipatie.

Oh, wat nu? Gaan we dreigen met hiernamaalse afrekeningen? Als het op die manier moet gaan, kan uw geluk van rijstebrij me voortaan gestolen worden. Het enige wat me spijt, is mijn gebrek aan Afrikaanse mildheid. Want als ik even mag aanstippen, qua engelachtige klantenservice is het hele Afrikaanse continent er gekwadrateerd erger aan toe dan ik. Ik voorspel u bovendien, beste beschermengel, de hemel zal er niet goed van zijn als ik met buikgriep boven de wolken verschijn. Want laat ik u toch vooral mijn smeuïg ziektebeeld niet besparen. Beste beschermengel, dit zouden wij, stervelingen, zelfs geen diarree meer durven te noemen.

Nee, ik heb vorige week de grenzen van platte kaka afgetast. Kromgetrokken zat ik te zuchten op het toilet. Niet wetende welke van mijn in- of uitgangen zich als eerste zou overgeven. Het spuug was bittergroen en schuimend, de darminhoud warm en troebel. Een waarlijk fijne saus voor op uw eeuwig leven allerminst, meer wilde ik u niet wensen.

Dag beschermengel,

Graag wil ik u melden dat u mij op 10 juni 2005 niet in uw kleedkamer hoeft te verwachten. Voortaan regelt u de geslachte boel maar zelf. Ik ben groupie af, beste mijnheer Bono. Al heeft uw Iers accent mij altijd gecharmeerd, met u draai ik geen enkele tong meer. Gedaan met de gewilligheid. Voor u doe ik mijn sokken niet meer uit, trek ik mijn buik nooit meer in.

Op 10 juni 2005 kom ik ongewassen en niet geschoren in een vleeskleurige nylon onderbroek naar uw optreden. Bij ieder danspasje dat ik zet, laat ik een zucht lijfgeur uit mijn plooien ontsnappen. You make me feel like I can fly so high. Elevation! En als ik mijn armen in de lucht steek voor een wild applaus dan zal er nattig okselhaar zijn. Kortom, beste mijnheer Bono, ik zal erbij zijn in het Koning Boudewijnstadion, maar meer ook niet. Na het optreden ga ik naar huis zonder iets te zeggen. She moves in mysterious ways.

Wat denkt u eigenlijk wel, beste mijnheer Bono, dat ik mijn best ga doen voor een dure vogel als uzelf. Uw optreden heeft me nu al een fortuin gekost. 40 dollar om lid te worden van uw club. 85 euro voor een reservatie in het Koning Boudewijnstadion. En voor die som moet ik mijn diensten komen aanbieden aan de deur van uw kleedkamer? Geen sprake van, beste mijnheer Bono. Ik houd niet van heren die hun prijs niet kennen.

Bovendien vind ik u sowieso te oud om nog voor te betalen, beste mijnheer Bono. Too late tonight to drag the past into the light. Bespaar mij de ontstekingen. U ziet van hier dat u voor een debet van 40 dollar plus 85 euro nog één keer met uw oude nageltjes aan mijn jonge lichaam mag zitten. Tegen 10 juni 2005 bent u 45 jaar, beste mijnheer Bono, daar is op zich niets verkeerd mee behalve als het zoveel moet kosten. Enfin, tot binnenkort, beste mijnheer Bono, overal behalve in uw kleedkamer. Meer wilde ik niet melden.

Dag mijnheer Bono,

An Olaerts

Graag wil ik u melden dat ik u vorige week op de televisie heb gezien met de laatste nieuwe Apple-dingen uit San Francisco. Mooi, mooi, mooi, de Mac mini en de iPod shuffle. Speeksel pletst op mijn gammel geslagen klavier bij het zien van de iMac 20-inch: 1.8GHz mét AirPort Extreme. Doet u mij er maar eentje, beste mijnheer Steve Jobs. Samen met een roze iPod mini met op de achterkant gegraveerd: AO, the survival of the fattest. Joepie!  

Heus, beste mijnheer Steve Jobs, van mij geen slecht woord over Apple. Tot zover althans, want vorige week op de televisie hebt u mij danig teleurgesteld. U hebt de wereld toegesproken op een paar vertrapte turnsloffen. Uw jeans zag eruit alsof u veertien dagen niks anders had gedragen. Uw trui zat ín die jeans geduwd. En u dronk water aan de teut van de fles. Voor hetzelfde geld had u de 295 miljoen winst nog aangekondigd met een mond vol Mars. Zoiets zijn geen manieren, beste mijnheer Steve Jobs. Op zijn minst had u de trui uít de broek kunnen laten in plaats van er vermomd bij te lopen als white trash scum. Bill Gates is misschien ook geen killer, maar hij doet tenminste zijn best. Ik begrijp niet hoe uw vrouw u zo heeft laten vertrekken. Als u niet rondrijdt met een rode Ford Escort uit ‘81, wil u dan voortaan niet meer doen alsof het wél zo is?

Ik ben geen Hasseltse kakmadame, beste mijnheer Steve Jobs. De meeste chichi pakt niet op mij. Van Chanel n° 4 word ik niet vrolijker dan van Carrefour n° 1. En niemand die mij van uiterlijk vertoon kan beschuldigen. Mijn innerlijk komt altijd eerst. Op nieuwjaarsrecepties sta ik mij altijd proletarisch vol te proppen. Maar wat u doet is erover. Dit heet geen sympathieke nonchalance meer. Dit is gewone slonzigheid, goed om leeggoed naar de glasbak te brengen. Of om gehaktballen te eten in een wegrestaurant. Maar niet om een wereldforum voor te zitten. Enfin, de volgende keer dat ik over een roze iPod droom, hoop ik van harte dat ik u, uw viezige jeans en uw pull vol pluis kan wegdenken. Meer wilde ik niet melden.

Dag mijnheer Steve Jobs,

An Olaerts

Graag wil ik jullie melden dat ik online € 60 heb gestort voor Unicef. Met één wijsvinger op mijn Logitech MX 900 bluetooth optical mouse (€ 90,75), even simpel als de schepping van Michelangelo. Goed voor 450 mazelenvaccins voor evenveel kindertjes, zeiden ze bij Unicef. Hoera voor mij en hoera voor jullie. 450 jonge levens gered met de almacht van € 60 euro.

Graag wil ik jullie melden dat ik online € 60 heb gestort voor Unicef. Met één wijsvinger op mijn Logitech MX 900 bluetooth optical mouse (€ 90,75), even simpel als de schepping van Michelangelo. Goed voor 450 mazelenvaccins voor evenveel kindertjes, zeiden ze bij Unicef. Hoera voor mij en hoera voor jullie. 450 jonge levens gered met de almacht van € 60.

Ik ben de meest miezerige god ter wereld, beste jongens en meisjes uit Azië. Wil daarom a.u.b. geen liedjes voor mij zingen en geen tekeningen naar mij opsturen. Het is niet de bedoeling dat jullie op mijn geweten gaan spelen, beste jongens en meisjes. Jullie moeten niet te persoonlijk worden, dat doe ik namelijk ook niet, in de beste der goddelijke gewoontes. Eén dankbare glimlach van een kind uit Thailand en ik voel me meteen een dikke, vieze man uit Duitsland met twee klamme lapjes poen in zijn handen.

De 450 mazelvaccins zijn er alleen maar omdat ik niet wilde vingerknippen voor € 137. Nochtans goed voor een waterpomp, zeiden ze bij Unicef. Maar toen was ik al weer weg gesurft over de golven, richting resto.be om uit te rekenen voor hoeveel geld (€ 90) ik met oudejaar ben opgelicht. Everzwijn stond op de kaart, maar op mijn bord lag het sloomste van alle wilde varkens ooit. Ik vermoed dat het een kistkalf betrof. De beloofde truffe au chocolat noir was verder pijnlijk goed vermomd in Klop Klop-chocomousse. Die ene Carlsberg (€ 2,80) kreeg ik met de beste wil op aarde niet meer op. En hoewel het Proximus-netwerk zich dit jaar zogezegd heeft recht gehouden, heb ik maar twee sms’en ontvangen, terwijl ik er zelf een stuk of twintig (€ 30) in het rond heb gestuurd. Solidariteit op zijn Belgisch noem ik dat, beste jongens en meisjes uit Azië.

Tot zover de besognes van jullie weldoener uit het westen. Zijn er nu misschien nog kinderen die een liedje willen zingen voor dit blanke nest, 9000 kilometer ofte tien tsunami-minuten en één muisklik bij jullie vandaan? Laat maar zitten, beste jongens en meisjes uit Azië. Bloemen noch kransen. De gordijnen blijven dicht vandaag. Ik word zo treurig als het buiten regent. En de wereld blijft hier maar door de kabel (4Mbps) binnenstromen. Meer wilde ik niet melden.

Dag jongens en meisjes uit Azië,

An Olaerts

Kortom, beste kardinaal Godfried Danneels, dit is episode twee van mijn bisschoppelijke schrijven. U bent voor de gelegenheid de dikke claris met om haar buik de langste van alle paternosters. Ik ben de jonge maagd met het ei. Ik wil dat u voor mij bidt, beste kardinaal Godfried Danneels, in ruil voor mijn ei. Want als de hemel bestaat, vind ik dat ik hem verdien. Of u Hem dat even diets zou kunnen maken. Uw Directeur en ik, wij spreken namelijk niet meer met elkaar. Beter gezegd, Hij heeft nog nooit iets gezegd en ik ben gestopt met zeuren.

Zelfs al zijn de kusten van Azië zo soppig als cake in de mond van een demente, ik wil het er met Hem niet meer over hebben. Hij kan me de boom in, beste kardinaal Godfried Danneels. Maar verder hoeft Hij dat niet te weten. Ik mag hopen dat u niets gaat verder kwekken. Het enige wat u moet doen is mijn lijstje met zeven goede voornemens aan Hem overmaken. Om te bewijzen dat ik Zijn paradijs waard ben.

1. Ik zal niet meer voor de grap suggereren dat Siegfried Bracke iets met Annemie Peeters heeft. (Of heeft gehad.)

2. Ik zal mijn teennagels niet meer in bed knippen.

3. Ik zal mijn autodeuren niet meer rap op slot doen als twee negers de straat oversteken.

4. Ik zal mijn valselijke e-mailadressen  (roger.pruym@hotmail.com en natasja.bollen@hotmail.com) niet meer misbruiken.

5. Ik zal niet meer verkondigen dat Marc Reynebeau geluk heeft dat hij een man is, noch opmerken dat vrouwen van zijn soort alleen per ongeluk op de televisie komen.

6. Ik zal niet meer treuzelen aan de kassa van Delhaize om de Story gratis te kunnen lezen.

7. Ik blijf bij deze man en zal tijdig zijn keuken dweilen.

Met dank en beste wensen voor iedereen. Meer wilde ik niet melden.

Dag kardinaal Godfried Danneels,

An Olaerts

Kortom, beste kardinaal Godfried Danneels, mijn geloof is weg. Maar als ik u hoor wou ik dat het er weer was. Ik denk dat het uw stem is, beste kardinaal Godfried Danneels. U klinkt als pannenkoeken, glazen gele limonade en nieuwe schoenen op de eerste schooldag. Ik wou dat u mijn broer was, mijn lievelingstante en mijn meest zindelijke huisdier. Niets krijgt u kwaad. Niets maakt u boos. De zo aan het einde van uw zinnen klinkt altijd even zacht. Warm en week word ik ervan, beste kardinaal Godfried Danneels, precies of het allemaal wél zin heeft.

Sta me daarom toe, beste kardinaal Godfried Danneels, dat ik me af en toe aanvlei tegen uw celibataire bisschoppenlijf. U moet op de rand van mijn bed zitten en zeggen dat het allemaal wel in orde komt en dat het heus allemaal zo erg niet is.

Ik weet heel goed, beste kardinaal Godfried Danneels, dat u geen tijd heeft om op mijn bed te komen zitten. Ik wil het ook niet écht. U blijft tenslotte een oude man. Maar ik zou het wel aangenaam vinden om door u in slaap te worden gesust. Gooi wat olie op mijn golven, beste kardinaal Godfried Danneels, en neem een compact disc op met verhaaltjes. U hoeft geen psalmen voor mij te zingen. Het is me om uw gesproken woord te doen. Het liefst hoor ik u praten over de mens en zijn verdriet. Maar verder mag u van mij zeggen wat u wilt, beste kardinaal Godfried Danneels. Desnoods leest u voor wat op het etiket van een blik ravioli staat. Ik ben er zeker van dat het zal helpen. December is geen gemakkelijke tijd voor de zelfverklaarde heiden die ik ben. Iemand moet mij troosten en bedaren, beste kardinaal Godfried Danneels. Ik stel voor dat u het doet met een cd. Met dank. Meer wilde ik niet melden.

Dag beste kardinaal Godfried Danneels,

An Olaerts